به گزارش خبرگزاری حوزه؛ اسناد مورد نظر روایتی از جلسهای در منزل مهندس مفیدی (دی ۱۳۵۵) ارائه میدهد که در آن قطببندی فکری-سیاسی جبهه انقلاب به وضوح دیده میشود. در حضور شخصیتهایی، چون آیتالله مطهری و دکتر شریعتی، بحثهای عمیقی درباره ضرورت تفوق فکری بر جریانهای رقیب صورت میگرفت. بر اساس این سند، مطهری و شریعتی در حضور آیت الله خامنهای تبیین میکردند که اسلام و مارکسیسم رقیب هم نیستند، چرا که اسلام در جایگاهی فراتر، دارای امتیازاتی است که مارکسیسم فاقد آن است.
همچنین، سند نشاندهنده نگاه راهبردی مطهری به ایشان است؛ جایی که در اسفند ۱۳۵۲ تاکید میکند فعالیتهای ایشان در مشهد و تجمیع جوانان و روشنفکران، «موجب امید برای آینده» است. پس از فوت دکتر شریعتی در سال ۱۳۵۶، سند گزارش میدهد که منزل ایشان به مرکز ثقل «سوگواری سیاسی» و تحصن دانشجویان تبدیل شد.
این جلسات، صرفاً نشستهای علمی نبودند، بلکه مرکز فرماندهی فکری برای مقابله با هژمونی مارکسیسم و کادرسازی برای آینده نظام سیاسی ایران محسوب میشدند. ساواک به درستی تشخیص داده بود که این پیوند میان مطهری، شریعتی و ایشان، در حال خلق یک «زبان مشترک» برای جذب طبقه متوسط و دانشگاهی است. با گسترش این نفوذ تشکیلاتی، رژیم پهلوی به استراتژی سخت تبعید روی آورد تا این پیوندها را قطع کن.
نظر شما